น้องดาต้า

31 ธันวาคม 2550

ปีใหม่แล้วจ้า ปีใหม่แล้ว

ปีใหม่นี้ผมไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหนเพราะคุณพ่อบอกว่าผมยังเล็กอยู่
แต่เดี๋ยวผมโตแล้วจะพาไปหาคุณตาแน่ ๆ ครับ
ช่วงนี้ผมก็เลยอยู่ที่บ้านไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหนเลย
ก็ดีเหมือนกันครับ คุณพ่อ คุณแม่ก็อยู่กับผมตลอดเลย
มีความสุขมากครับ คุณพ่อก็ได้อุ้มผมบ่อย ๆ คอยเล่นกับผม

อากาศแถวบ้านผมเย็นมาก ทำให้ผมเริ่มเป็นหวัดอีกแล้วครับ
ขี้มูกไหลย้อยจนเกือบเข้าปาำกผมเลย คุณพ่อคุณแม่ก็ช่วยกันเช็ด
ไม่ให้ผมกินเข้าไป แต่ก็มีรอดหูรอดตาไปบ้าง กินเข้าไปบ้างเล็กน้อย

ตอนนี้ผมอ้อนครับ ชอบนอนบนตักคุณแม่
คุณพ่อก็บ่น เพราะว่าอดกินข้าวไปด้วยเพราะคุณแม่กินไม่สะดวก

18 ธันวาคม 2550

ผมโดนฉีดวัคซีน 2 เข็มพร้อมกับหยอดยาโปลิโอครับ

หลังจากที่เมื่อวานคุณพ่อป่วยอยู่กับบ้าน 1 วันเพราะเป็นไข้ขึ้นมากระทันหัน
วันนี้ก็เป็นตาของผมบ้างแล้วล่ะครับเพราะว่าวันนี้เป็นวันที่ผมจะต้องไปโดนฉีดวัคซีน
ถึง 2 เข็มพร้อมกับหยอดยาโปลิโอ ซึ่งคุณพ่อวันนี้ก็ไปเป็นเพื่อนผมกับคุณแม่
เพราะคุณแม่ขอร้องให้ไปด้วยเพราะคุณแม่เองไม่กล้าเห็นผมโดนฉีดวัคซีน
ต้องให้คุณพ่อไปจับขาให้คุณพยาบาลฉีดให้ทั้ง 2 ข้างเลย
(และอีกอย่างหนึ่งคุณแม่โดนพยาบาลไล่ออกไปจากห้อง)
คุณพยาบาลคงจะรู้ว่าคงจะได้เห็นน้ำตาของคุณแม่ผมแล้วจะทำให้ผมอ้อนมากกว่าเดิม

จริง ๆ แล้วคุณพ่อก็สงสารผมมาก ๆ ๆ ๆ น้ำตาแทบร่วงเหมือนกันแต่ก็เพื่อผม
คุณพ่อก็เลยปลอบผมเต็มที่เลยทั้งกอด ทั้งโอบ กระซิบบอกผมว่าผมจะได้แข็งแรงนะ

พอตกบ่ายคุณแม่แทบจะไม่ได้นอนเลยเพราะว่าผมมีไข้สูงตั้ง 39 ํC แน่ะ
คุณพ่อกับคุณแม่ก็ทั้งเช็ดตัวให้ และก็วัดไข้ไปด้วย คุณแม่กับคุณยายเกือบไม่ได้นอนทั้งคืนเลย
พอวันรุ่งขึ้นคุณพ่อก็ต้องไปทำงานแต่ก็ห่วงผมจัง
โทรมาหาแม่ถามอาการผมเรื่อย ๆ เลย